ວິທີທີ່ເຄື່ອງຈັກປູກລາວທໍ່ລະບາຍນ້ຳທີ່ທັນສະໄໝກຳລັງປ່ຽນແປງການວາງແຜນໂຄງການຮົ້ວນ້ຳ

ປະສິດທິພາບຂອງແຮງງານ ແລະ ຄວາມໄວໃນການຈັດສົ່ງ: ການປ່ຽນແປງດ້ານການດຳເນີນງານທີ່ສຳຄັນ

ຫຼຸດຜ່ອນການພຶ່ງພາແຮງງານທີ່ເຮັດດ້ວຍມື ແລະ ລົດຕ່ຳລົງເວລາໃນການດຳເນີນໂຄງການ

ເຄື່ອງຈັກສຳລັບການປູກແຖວທໍ່ໃນຄື້ມນີ້ໃນປັດຈຸບັນສາມາດທຳງານໄດ້ຫຼາຍໆຢ່າງພ້ອມກັນ ເຊັ່ນ: ການຂຸດຮ່ອງ, ການປູກແຖວທໍ່ລົງໄປ, ແລະ ການບີບອັດດິນທັງໝົດໃນເວລາດຽວກັນ ເຊິ່ງຊ່ວຍຫຼຸດຈຳນວນງານທີ່ຕ້ອງເຮັດດ້ວຍມືລົງໄປປະມານເຖິງໜຶ່ງໃນສອງສ່ວນເທົ່າທຽບກັບວິທີການເກົ່າ. ງານທີ່ເຄີຍໃຊ້ເວລາເຖິງແດ່ແປດອາທິດຈຶ່ງຈະສຳເລັດ ດຽວນີ້ສາມາດເຮັດໄດ້ສຳເລັດພາຍໃນເຖິງສາມອາທິດເທົ່ານັ້ນ. ພະນັກງານທີ່ເຮັດວຽກຢູ່ເຂດສະຖານທີ່ໄດ້ສັງເກດເຫັນວ່າເວລາທີ່ໃຊ້ໃນການຕິດຕັ້ງເຄື່ອງຈັກຫຼຸດລົງປະມານ 30% ເຊິ່ງໝາຍຄວາມວ່າບໍລິສັດສາມາດດຳເນີນການໂຄງການທາງນ້ຳສຳລັບການຊົນລະປະທານຫຼາຍໂຄງການພ້ອມກັນໄດ້ ແທນທີ່ຈະຕ້ອງລໍຄອຍລະຫວ່າງແຕ່ລະໂຄງການ. ຂໍ້ດີທີ່ແທ້ຈິງແມ່ນການຫຼຸດລົງຂອງຈຳນວນການບາດເຈັບ ແລະ ການອອກຈາກວຽກຂອງພະນັກງານ ເນື່ອງຈາກບໍ່ມີໃຜຈຳເປັນຕ້ອງເຮັດວຽກທີ່ໜັກໆ ແລະ ມີການເຮັດຊ້ຳໆອີກຕໍ່ໄປ. ສິ່ງນີ້ຊ່ວຍໃຫ້ການດຳເນີນງານເປັນໄປຢ່າງລຽບລ້ອນຂຶ້ນໃນໄລຍະຍາວ ໃນຂະນະທີ່ຍັງຄົງຮັກສາຄວາມປອດໄພ ແລະ ຄວາມຖືກຕ້ອງຕາມມາດຕະຖານຄຸນນະພາບໄວ້ໄດ້.

ຄວາມແທ້ຈິງທີ່ຖືກຄວບຄຸມດ້ວຍ GPS ແລະ ແສງເລເຊີ່ ເພື່ອການປູກແຖວທໍ່ ແລະ ການບີບອັດດິນທີ່ມີຄວາມເປັນເອກະພາບ

ເມື່ອລະບົບຄວບຄຸມທາງດ້ວຍ GPS ແລະ ລະບົບຊີ້ນຳດ້ວຍເລເຊີ່ຮ່ວມກັນເຮັດວຽກ, ມັນສາມາດບັນລຸຄວາມຖືກຕ້ອງທີ່ດີເລີດຈົນເຖິງຂະໜາດໄມໂຄມີເຕີ (micrometer) ສຳລັບຮູບຮ່າງຂອງຮ່ອງແລະ ຈຸດທີ່ຕິດຕັ້ງຜ້າກັ້ນ. ການຄວບຄຸມຄວາມເອີ້ງຂອງພື້ນທີ່ໃນເວລາຈິງ (real-time slope control) ຊ່ວຍຮັກສາທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງໃຫ້ຢູ່ໃນເຂດທີ່ກຳນົດໄວ້ພາຍໃນຄວາມເອີ້ງປະມານເທິງເຄິ່ງອົງສາ (0.5 degree) ໃນທິດທາງໃດກໍຕາມ. ແລະ ເຄື່ອງກົດດິນພິເສດທີ່ຖືກຄວບຄຸມດ້ວຍເລເຊີ່ເຫຼົ່ານີ້ກໍຈະຮັບປະກັນວ່າດິນທີ່ຢູ່ດ້ານລຸ່ມຈະຖືກກົດຢ່າງເທົ່າທຽມກັນທົ່ວທັງໝົດ, ໂດຍບັນລຸຄວາມເຂັ້ມແຂງ (consistency) ປະມານ 99% ຂອງຄວາມຫັ້ນທີ່ຕ້ອງການ. ສິ່ງນີ້ໝາຍຄວາມວ່າແນວໃດ? ບໍ່ມີການເກີດເປັນຄື້ນ (wrinkles) ອີກຕໍ່ໄປ, ບໍ່ມີຖົງອາກາດ (air pockets) ເຫຼືອຢູ່ເບື້ອງຫຼັງ, ແລະ ຈຸດທີ່ເກີດຄວາມເຄັ່ງຕຶງ (stress points) ກໍຈະຫຼຸດລົງຢ່າງເດັ່ນຊັດ, ເຊິ່ງເຄີຍເປັນສາເຫດໃຫ້ຜ້າກັ້ນເສີຍຫາຍກ່ອນເວລາ. ຫຼັງຈາກການກໍ່ສ້າງສຳເລັດແລ້ວ, ມັກຈະສູນເສຍນ້ຳ້້ນ້ອຍລົງປະມານ 40% ເມື່ອທຽບກັບການຕິດຕັ້ງດ້ວຍມື. ຄວາມປະສິດທິຜົນແບບນີ້ເຮັດໃຫ້ການບັນລຸມາດຕະຖານໃນປັດຈຸບັນສຳລັບໂຄງການບໍ່ຮົ້ວ (irrigation projects) ແມ່ນງ່າຍຂຶ້ນຫຼາຍ, ລວມທັງເງື່ອນໄຂທີ່ກຳນົດໄວ້ໃນເອກະສານຕ່າງໆ ເຊັ່ນ: ASABE EP486.1 ແລະ ISO 15686-5 ທີ່ກ່າວເຖິງອາຍຸການໃຊ້ງານຂອງສິ່ງອຳນວຍຄວາມສະດວກພື້ນຖານ (infrastructure) ກ່ອນທີ່ຈະຕ້ອງໄດ້ຮັບການປ່ຽນແທນ.

ຈາກຄວາມບໍ່ແນ່ນອນໄປສູ່ຄວາມເປັນທີ່ຊັດເຈນໃນການວາງແຜນໂຄງການ

ການປັບປຸງທີ່ສາມາດວັດແທກໄດ້ໃນດ້ານການຕິດຕາມເວລາ, ການຫຼຸດຜ່ອນການສູນເສຍນ້ຳ, ແລະ ຄວາມຖືກຕ້ອງຂອງການທຳนายຜົນຜະລິດ

ການກໍ່ສ້າງຮ່ອງນ້ຳແບບດັ້ງເດີມນຳເອົາຄວາມບໍ່ແນ່ນອນທີ່ສຳຄັນມາສູ່ໂຄງການ: ຂະໜາດຮ່ອງທີ່ບໍ່ເປັນເອກະພາບ, ການປັບລະດັບດິນທີ່ໄວຕໍ່ສະພາບອາກາດ, ແລະ ຄວາມແຕກຕ່າງຂອງມະນຸດເຮັດໃຫ້ເກີດການລ່າຊ້າໃນການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດ 20–30% ແລະ ເພີ່ມຄວາມສ່ຽງຂອງການຮັ່ວໄຫຼ. ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ, ເຄື່ອງຈັກປູກຮ່ອງທີ່ຄວບຄຸມດ້ວຍ GPS ເຮັດໃຫ້ການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດໂຄງການຢູ່ໃນເປົ້າໝາຍທີ່ສາມາດວັດແທກໄດ້:

1. ຄວາມຖືກຕ້ອງຕາມຕາຕະລາງ ດີຂຶ້ນ 85% ໂດຍຜ່ານການອັດຕະໂນມັດທີ່ຕ້ານທານສະພາບອາກາດໄດ້ດີ ແລະ ການຕິດຕາມຄວາມຄືບໜ້າແບບທັນທີ
2. ການຫຼຸດຜ່ອນການສູນເສຍນ້ຳ ເກີນ 40% ໂດຍຜ່ານການອັດດິນທີ່ມີຄວາມຖືກຕ້ອງໃນລະດັບມີລີແມັດເທີ ເຊິ່ງປ້ອງກັນການຮັ່ວໄຫຼໄດ້ຢ່າງສົມບູນ
3. ຄວາມຖືກຕ້ອງຂອງການທຳนายຜົນຜະລິດ ບັນລຸໄດ້ເຖິງ 95% ຂອງຊ່ວງຄວາມເຊື່ອໝັ້ນ (confidence intervals) ໂດຍໃຊ້ເซັນເຊີວັດແທກການອັດດິນໃນຕົວເຄື່ອງ ແລະ ການວິເຄາະຂໍ້ມູນການແຕ້ມແຜນທີ່ພື້ນທີ່

ການຄາດເດົາທີ່ຂັບເຄື່ອນດ້ວຍຂໍ້ມູນປ່ຽນແປງວິທີທີ່ພວກເຮົາເຂົ້າຫາການວາງແຜນວິສະວະກຳການຊົນລະປະທານ, ເຄື່ອນຍ້າຍອອກຈາກການແກ້ໄຂບັນຫາຫຼັງຈາກເກີດຂຶ້ນ ໄປສູ່ການປັບປຸງສິ່ງຕ່າງໆກ່ອນທີ່ບັນຫາຈະເກີດຂຶ້ນ. ວິທີການດັ້ງເດີມມັກຈະຂາດຄວາມຫຼາກຫຼາຍທີ່ຈຳເປັນ, ເຊິ່ງອາດຈະເຮັດໃຫ້ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍເພີ່ມຂຶ້ນປະມານ 22% ຕາມການຄົ້ນຄວ້າຫຼ້າສຸດຈາກ IEEE TEMS ໃນປີ 2025. ຂໍ້ມູນທີ່ເກີດຈາກເຄື່ອງຈັກຊ່ວຍໃຫ້ວິສະວະກອນສາມາດຈຳລອງສະຖານະການຕ່າງໆ ໂດຍອີງໃສ່ການປ່ຽນແປງຂອງລະດູການ ແລະ ສະພາບດິນທີ່ແຕກຕ່າງກັນ. ສິ່ງທີ່ມີຄວາມໝາຍໃນທາງປະຕິບັດແມ່ນ ໂຄງການຈະກາຍເປັນສິ່ງທີ່ຄາດເດົາໄດ້ດີຂຶ້ນຫຼາຍ ແທນທີ່ຈະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມບໍ່ແນ່ນອນດັ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນມາກ່ອນ. ຕົວຢ່າງເຊັ່ນ: ການຫຼຸດລົງຄວາມປ່ຽນແປງຂອງເວລາດຳເນີນງານພຽງແຕ່ 10% ຈະເຮັດໃຫ້ປະຢັດຄ່າໃຊ້ຈ່າຍໄດ້ປະມານ 18,000 ໂດລາຕໍ່ເອັກເຄີ ໃນໄລຍະຍາວ ໃນດ້ານການປະຢັດນ້ຳ.

ການເຮັດໃຫ້ການຈັດການນ້ຳແບບບູລິມາດເປັນໄປໄດ້ດ້ວຍເຕັກໂນໂລຊີການຮັກສານ້ຳໃຕ້ດິນ

ວິທີທີ່ເຄື່ອງຈັກການປູກທ່ອງທີ່ທັນສະໄໝສະໜັບສະໜູນການປະຕິບັດ SWRT ຜ່ານຮູບຮ່າງຂອງຮ່ອງທີ່ຖືກຕ້ອງແລະຄວາມເຂັ້ມແຂງຂອງວັດສະດຸປູກທ່ອງ

ເຕັກໂນໂລຢີທີ່ຮູ້ຈັກກັນດີໃນຊື່ວ່າ ການຮັກສານ້ຳພາຍໃຕ້ດິນ (SWRT) ເຮັດວຽກໂດຍການຕິດຕັ້ງສິ່ງກີດຂວາງທີ່ບໍ່ໃຫ້ນ້ຳໄສ່ລົງໄປຢູ່ເບື້ອງລຸ່ມຮາກຂອງພືດ ເພື່ອປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ນ້ຳໃຕ້ດິນທີ່ມີຄຸນຄ່າຫຼົດໄປ ເຊິ່ງເປັນສິ່ງທີ່ສຳຄັນຫຼາຍສຳລັບເຂດທີ່ຖືກກະທົບຈາກສະພາວະແຫ້ງແລ້ງເປັນປະຈຳ. ເຄື່ອງຈັກຂຸດຮ່ອງໃນມື້ນີ້ເຮັດໃຫ້ການຕິດຕັ້ງລະບົບເຫຼົ່ານີ້ເປັນໄປໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ເນື່ອງຈາກວ່າມັນສາມາດຂຸດຮ່ອງດ້ວຍຄວາມຖືກຕ້ອງທີ່ສຸດດ້ວຍລະບົບຊີ້ນຳທາງເລເຊີ. ການທີ່ເຮັດໃຫ້ຊັ້ນປ້ອງກັນຕິດຊິດກັບດິນຢ່າງແໜ້ນຂັ້ນແມ່ນມີຄວາມສຳຄັນຫຼາຍ ເນື່ອງຈາກວ່າແຕ່ການແຕກເປີດທີ່ນ້ອຍທີ່ສຸດກໍຈະເຮັດໃຫ້ນ້ຳຫຼົດໄປ ແລະ ສົ່ງຜົນເສຍຫາຍຕໍ່ລະບົບທັງໝົດ. ອຸປະກອນໃໝ່ໆ ມີຄຸນສົມບັດການບີບອັດອັດຕະໂນມັດທີ່ຊ່ວຍຮັກສາວັດສະດຸປ້ອງກັນໃຫ້ຕິດຊິດກັບດິນທຸກປະເພດຢ່າງແໜ້ນຂັ້ນ ບໍ່ວ່າຈະເປັນດິນດິນເຄື່ອງໜັກ ຫຼື ດິນທราย ໂດຍທີ່ການບີບອັດທີ່ບໍ່ເທົ່າກັນເຄີຍເກີດບັນຫາໃນການຕິດຕັ້ງກ່ອນໆ ມາ. ອີງຕາມການທົດສອບໃນສະຖານທີ່ຈິງທີ່ຖືກຕິດຕາມຕາມມາດຕະຖານຂອງ USDA-NRCS ເມື່ອເຮືອບ SWRT ຖືກຕິດຕັ້ງຢ່າງຖືກຕ້ອງ ເກືອບ 20 ເຖິງ 25 ເປີເຊັນຂອງນ້ຳທີ່ໃຊ້ໃນການຮົດນ້ຳໃນເຂດທີ່ແຫ້ງແລ້ງກໍຈະຖືກປະຢັດ. ສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ວິທີການນີ້ມີຄຸນຄ່າສູງບໍ່ໄດ້ຢູ່ເພີ່ງແຕ່ການປະຢັດນ້ຳເທົ່ານັ້ນ. ເມື່ອເຮັດໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ສິ່ງກີດຂວາງພາຍໃຕ້ດິນເຫຼົ່ານີ້ຈະກາຍເປັນສ່ວນປະກອບທີ່ເຊື່ອຖືໄດ້ ແລະ ມີອາຍຸການໃຊ້ງານຍາວນານຫຼາຍປີ ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ວິສະວະກອນສາມາດອອກແບບລະບົບການຈັດການນ້ຳທີ່ມີຄວາມໝັ້ນຄົງ ແລະ ສາມາດປະກົບເຂົ້າກັບວິທີການການວາງແຜນດ້ານສິ່ງແວດລ້ອມໃນລະດັບກວ້າງຂວາງຫຼາຍຂຶ້ນ ເຊັ່ນ: ວິທີການທີ່ຖືກສົ່ງເສີມໂດຍ ອົງການອາຫານ ແລະ ການເກືອບເຮືອນ (FAO).

ຄວາມຄຸ້ມຄ່າດ້ານເສດຖະກິດ ແລະ ວິທີການຮັບເອົາເຂົ້າໃຊ້ ເຄື່ອງປູກແຖວທາງນ້ຳທີ່ທັນສະໄໝ

ການວິເຄາະ ROI: ການລົງທຶນເບື້ອງຕົ້ນ ເທີຍບົນການປະຢັດນ້ຳໃນທັງໝົດຂອງວົງຈອນຊີວິດ ແລະ ການຫຼຸດຜ່ອນການບໍາຮັກສາ

ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍເບື້ອງຕົ້ນສຳລັບເຄື່ອງຈັກປູກແຖວດິດຊ໌ເຫຼົ່ານີ້ແຕ່ລະເຄື່ອງເກີນກວ່າ 200,000 ໂດລາສະຫະລັດ, ແຕ່ທີ່ຈິງແລ້ວມັນໃຫ້ຜົນຕອບແທນຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງເມື່ອພິຈາລະນາມູນຄ່າທັງໝົດໃນໄລຍະເວລາທີ່ໃຊ້ງານ. ຄວາມຖືກຕ້ອງທາງດ້ານເຕັກນິກໃນການຕິດຕັ້ງແຖວປູກຂອງເຄື່ອງຈັກເຫຼົ່ານີ້ຊ່ວຍຫຼຸດການສູນເສຍນ້ຳໄດ້ເຖິງ 92%. ນີ້ໝາຍຄວາມວ່າ: ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍໃນການສູບນ້ຳຈະໆຫຼຸດລົງ, ຄ່າປັບໄໝຈະໆໜ້ອຍລົງເນື່ອງຈາກບໍ່ມີການຮັ່ວໄຫຼທີ່ເຮັດໃຫ້້ຕົວຕັ້ງການດູແລເກີດຄວາມບໍ່ພໍໃຈ, ແລະເຮົາບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງປ່ຽນແທນອຸປະກອນເຫຼົ່ານີ້ເລື້ອຍໆ. ຄ່າແຮງການແຕ່ງຕັ້ງກໍຫຼຸດລົງລະຫວ່າງ 50% ຫາ 75% ເຊັ່ນກັນ. ແລະເນື່ອງຈາກການອັດແນ່ນດິນມີຄວາມສອດຄ່ອງສູງ, ຖະໜົນແລະສິ່ງອຳນວຍຄວາມສະດວກອື່ນໆຈະຢືນຢູ່ໄດ້ຍາວນານຂຶ້ນອີກ 15 ຫາ 20 ປີກ່ອນທີ່ຈະຕ້ອງເຮັດການບຳລຸງຮັກສາໃຫຍ່. ໂດຍລວມແລ້ວ, ບໍລິສັດສ່ວນຫຼາຍຈະຄືນທຶນການລົງທຶນຂອງຕົນພາຍໃນ 5 ຫາ 7 ປີ ເມື່ອຄິດໄດ້ທັງໝົດທັງໝາຍຈາກການປະຢັດນ້ຳ ແລະ ຄ່າບຳລຸງຮັກສາທີ່ຕ່ຳລົງ. ມັນເປັນເລື່ອງທີ່ເຫັນດີເນື່ອງຈາກວິທີການນີ້ເປັນໄປຕາມທີ່ທະນາຄານໂລກແນະນຳສຳລັບການຈັດສັນທຶນໃນໂຄງການຊົນລະປະທານ. ພວກເຂົາເນັ້ນໃສ່ການພິຈາລະນາຄ່າໃຊ້ຈ່າຍທັງໝົດໃນໄລຍະເວລາທີ່ຍາວນານ ແທນທີ່ຈະເອົາໃຈໃສ່ເພີ່ງຄ່າໃຊ້ຈ່າຍເບື້ອງຕົ້ນເທົ່ານັ້ນ.

ຮູບແບບການປະຍຸກໃຊ້ທີ່ສາມາດຂະຫຍາຍໄດ້ ສຳລັບລະບົບການຮົດນ້ຳຂອງຜູ້ຜະລິດເກືອບຂະໜາດນ້ອຍ ແລະ ຂະໜາດໃຫຍ່

ວິທີທີ່ປະຊາຊົນນຳໃຊ້ເຕັກໂນໂລຍີເຫຼົ່ານີ້ມີຫຼາຍລະດັບຕາມຂະໜາດຂອງການດຳເນີນງານຂອງພວກເຂົາ ແລະ ຄວາມສາມາດທາງດ້ານການເງິນ. ສຳລັບຟາມຂະໜາດນ້ອຍ, ມີເຄື່ອງຈັກໄຟຟ້າຂະໜາດນ້ອຍທີ່ມີຢູ່ຜ່ານການເປັນເຈົ້າຂອງຮ່ວມກັນ ຫຼື ຜ່ານການເຊົ່າ. ເຄື່ອງເຫຼົ່ານີ້ເຮັດວຽກໄດ້ດີຫຼາຍໃນເນື້ອທີ່ນ້ອຍກວ່າ 50 ເຮັກແຕີຣ໌ ໂດຍທີ່ຊາວນາບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງມີຄວາມຮູ້ດ້ານເຕັກນິກຫຼາຍເທົ່າໃດເພື່ອຈະປະຕິບັດມັນ. ຟາມທາງການຄ້າຂະໜາດໃຫຍ່ຈະເລືອກເອົາອຸປະກອນຂະໜາດໃຫຍ່ກວ່າ ທີ່ເคลື່ອນທີ່ໄດ້ດ້ວຍຕົນເອງດ້ວຍລະບົບຊີແອັດແອັດ (GPS). ເຄື່ອງເຫຼົ່ານີ້ສາມາດຂຸດຮ່ອງນ້ຳທີ່ມີເສັ້ນລາດຕາມເສັ້ນທາງໄດ້ຫຼາຍກວ່າ 300 ແມັດເຕີຕໍ່ມື້ ໃນລະບົບຊົນລະປະທານຂະໜາດໃຫຍ່. ມີບໍ່ເທົ່າໃດໂຄງການຂອງລັດຖະບານທົ່ວໂລກທີ່ໄດ້ຊ່ວຍປ່ຽນເງິນທີ່ໃຊ້ຈ່າຍໃນການແຮງງານດ້ວຍມື ໄປເປັນການເຊົ່າອຸປະກອນປະເພດນີ້ແທນ. ຕົວຢ່າງເຊັ່ນ: ປະເທດອິນເດຍ ດ້ວຍໂຄງການ PMKSY ແລະ ໂຄງການ NDMC ຂອງປະເທດໃຕ້ອາຟຣິກາ ແສດງໃຫ້ເຫັນວ່າເມື່ອເກີດເຫດການດັ່ງກ່າວ ນ້ຳຈະຄົງຢູ່ໃນດິນໄດ້ຍາວນານຂຶ້ນປະມານ 30% ໃນເຂດທີ່ແຫ້ງແລ้ง. ສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ວິທີການນີ້ເປັນພິເສດແມ່ນ ທຸກໆຄົນ - ຈາກເນື້ອທີ່ປູກຝັງຂະໜາດນ້ອຍທີ່ເປັນເຈົ້າຂອງໂດຍຄອບຄົວ ໄປຈົນເຖິງບໍລິສັດການເກືອບຂະໜາດໃຫຍ່ - ມີສິດເຂົ້າເຖິງເຕັກໂນໂລຍີທີ່ຄ້າຍຄືກັນ, ເຊິ່ງໝາຍຄວາມວ່າການປະຢັດນ້ຳຈະດີຂຶ້ນເຖິງແມ່ນວ່າຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງທີ່ດິນ ຫຼື ຂະໜາດຂອງການດຳເນີນງານການເກືອບຈະເປັນເທົ່າໃດກໍຕາມ.